Vanuit het onderzoek Duurzaamheid is Bullshit zien ook wij de kansen voor lokale opwekking van energie. Dit fonds kan helpen de opstartkosten van een vergister laag te houden en biedt zo kansen om de vergister als bijproduct van een veehouder te zien.

Binnenkort vindt u op deze site hoe wij denken dat het inzetten van een vergister als bijproduct kansen kan bieden voor een rijker landschap.

video: interview Stientje van Veldhoven
bron: nos.nl

keep it simple

Uit onderzoek van Wageningen UR blijkt dat vergisting van mest een “perspectiefvolle ontwikkeling is in de landbouw en daarbuiten”. Uit het onderzoek blijkt dat hoewel de effecten niet een wereldschokkende impact hebben vergisting wel bijdraagt aan een scale van problemen, zoals het mestoverschot, behoefte aan groene energie, beperking van ammoniakemissies, geur en stankoverlast.

De huidige ‘standaard’ vergister met een verhouding van 50% mest en 50% co-substraat blijkt echter niet overal het antwoord op deze problemen. Interessante nieuwe ontwikkeling zijn kleinschalige vergisters die uitsluitend draaien op dierlijke mest. Dit heeft een aantal voordelen: maximale vermijding van emissie broeikasgassen, geen input van substraten nodig, minimale verstoring van de mestmarkt en -productie. Maar ook minimale arbeidsinspanning. De geproduceerde energie is grotendeels op het eigen bedrijf te gebruiken. Op het Varkens Innovatie Centrum Sterksel, van Wageningen UR, draait zo’n kleinschalige vergister.

bron: http://www.agriholland.nl/nieuws/artikel.html?id=131253

Don’t try this at home!

http://video.canvas.be/india-voor-beginners-extra-afl-7-gas

Op de Po-vlakte in Italië hebben veel boeren een mestvergistigsinstallatie. Met de lage productprijzen van de afgelopen tijd, dankzij de crisis, zijn veel boeren zich steeds meer gaan richten op de energieproductie. In praktijk komt het erop neer dat velen alleen nog maïs verbouwen op een intensieve manier om de gistingstanks te vullen, waarin de biogas wordt opgewekt.

Het Italiaanse subsidiesysteem heeft samen met subsidies van de Europese Unie voor de productie van maïs gezorgd dat het heel winstgevend werd om grote, dure installaties te laten bouwen.Alleen al in de provincie Cremona, regio Lombardije, waren er in 2007 vijf geautoriseerde installaties; momenteel zijn dat er 130. Men schat dat 25 procent van het bouwland op dit moment wordt gebruikt voor de teelt van maïs voor biogas. Naar verwachting zullen er in 2013 in heel Lombardije vijfhonderd installaties staan. De gevolgen voor het landschap zullen rampzalig zijn. Een monocultuur van maïs is slecht voor de bodem, voor de verbouw van maïs is veel kunstmest en water nodig. Bovendien gaat wanneer er geen wisselteelt wordt toegepast de vruchtbaarheid van de grond achteruit.

De schaal waarop mestvergisting plaatsvindt is veel te groot. Energie uit mest lijkt hierbij bijna een ideologische gedachte. De initiële gedachte om het mestoverschot in te zetten voor energieproductie is in veelgevallen voorbijgestreefd door de ambitie om zoveel mogelijk ‘schone’ energie te produceren. Ja en dan is duurzaamheid bullshit.

http://www.presseurop.eu/nl/content/article/868171-schone-energie-slokt-platteland-op

Conclusie Duurzaamheid is Bullshit:
Denk lokaal

• komt de EHEC nou wel of niet door het digistaat dat vrijkomt na vergisting, zoals de PvdD suggereert?
• gaat Nederland zijn Energienet werkelijk privatiseren, zoals de Volkskrant beweert op 10 juni?

….. zijn wij druk bezig geweest met de afronding van onze eerste verkenning naar de productie van biogas op landbouwbedrijven. De bevindingen zijn hieronder te vinden. De belangrijkste voorlopige conclusie uit het onderzoek zijn, dat:

1. zonder subsidie er geen rendabele vergisting van biomassa op landbouwboerderijen kan plaatsvinden.
2. de huidige wijze waarop er subsidie beschikbaar is voor de vergisting van biomassa, niet altijd voortkomen uit de doelstelling om een zo hoog mogelijke energieopbrengst te behalen, maar dat het oplossen van het mestoverschot ook een belangrijk motief is.
3. de huidige sturing door de overheid (dmv subsidies) een verarming van de landschappelijke diversiteit van Nederland stimuleert.
4. er (dus ook) gekeken kan worden op welke wijze stimulering van vergisting van biomassa op landbouwbedrijven wel kan bijdragen aan het vergroten van de landschappelijke diversiteit.

Op 13 juli vindt de eerste expertmeeting plaats op de Dairy Campus in Goutum, een proefboerderij van de Universiteit Wageningen. Tijdens deze bijeenkomst met experts op het gebied van de productie van en beleidsvorming over biomassavergisting op landbouwbedrijven zal gekeken worden naar de voorlopig conclusie uit de verkenning en besproken worden wat een goede vervolgstap zal zijn.

20110526_verkenning_bullshit

Opgave voor Duurzaamheid = bullshit is dus vooral op zoek te gaan naar efficiente, maar tevens in het landschap passende vergistingsmethoden, zodat ook dit een aantrekkelijke investering wordt en niet het land ongenuanceerd wordt overstelpd met windmolens.

Zie onderstaande link voor het volledige bericht op architectenweb:

http://www.architectenweb.nl/aweb/redactie/redactie_detail.asp?iNID=26004

Toch zijn we geen vergister tegengekomen op dit eiland. Uit gespreken met melkveehouders blijkt het te risicovol om te investeren in een vergister en is de landbouwgrond te goed om te dienen als productiegrond voor coproducten. Ook wezen zij op de onbetrouwbare overheid als het op het subsidie beleid aankomt, zoals ook afgelopen week in trouw te lezen was:

Bijna de helft van de Nederlandse bio-vergisters leidt verlies omdat hun concurrenten in België en Duitsland subsidie krijgen en onze regelgeving te streng is. Zo krijgen buitenlandse concurrenten subsidie voor het gebruik van groene stroom.

Een jaar eerder was dat nog 60 procent. “Dit jaar wordt niet beter”, verwacht sectormanager duurzaamheid Van den Boom, van De Rabobank in dagblad Trouw.

Vandaag protesteren maatschappelijke organisaties en politieke partijen op de Dam in Amsterdam tegen kernenergie. Wij doen mee. Omdat we vinden dat wij andere opties moeten kiezen dan kernenergie om Nederland van energie te voorzien.

Fukushima toont geen nieuwe aspecten van kernenergie, maar drukt ons des te harder met de neus op al bekende nadelen: de kans op een ongeluk is erg klein, maar de gevolgen voor milieu en voor de ontwrichting van de economie zijn immens. Dat geldt zeker ook in een dichtbevolkt land als het onze. Het is maar zeer de vraag of Nederland een evacuatie op de schaal zoals die nu rond Fukushima plaatsvindt, economisch überhaupt wel aan zou kunnen. Mochten sommigen de afgelopen jaren hebben gedacht dat de afweging voor kernenergie was vergemakkelijkt, onder andere omdat zich al 25 jaar geen groot probleem had voorgedaan, dan zijn zij ruw wakker geschud uit die droom. Een kerncentrale neerzetten op basis van de vurige wens dat het toch nooit fout zal gaan, is een vorm van onbehoorlijk bestuur waar we ons niet aan moeten bezondigen. De keuze vóór een kerncentrale is een hele zware.

Maar de alternatieven zijn minstens zo moeilijk. De fossiele alternatieven zijn, los van de milieunadelen, allerminst vanzelfsprekend. De Arabische onrust heeft de olie- en gasprijs hard doen stijgen en juist het uitvallen van de kerncentrales in Japan creëert daarboven nog eens extra vraag naar gas. En die prijsstijgingen van olie en gas (en kolen) zijn blijvend, omdat de vraag almaar sneller toeneemt. De groeicijfers van duurzame energie zijn weliswaar hoopgevend spectaculair, maar de dagelijks bijgeplaatste hoeveelheden windmolens en zonnepanelen kunnen nog niet de dagelijkse groei van de energievraag bijbenen. En dan heeft Afrika de groeispurt nog niet eens ingezet. De tijd van makkelijke energiebronnen is definitief voorbij.

En de tijd dringt. We hebben nog ongeveer één generatie om een andere energievoorziening te realiseren en daarmee te voorkomen dat onze kinderen voor onoverkomelijke problemen worden geplaatst. Nederland kan dat wereldwijde vraagstuk uiteraard niet alleen te lijf, maar ons land is bepaald niet zonder betekenis. Wij zijn de 20ste energieverbruiker in de wereld. Maar belangrijker dan die ranglijstpositie is de potentie die Nederland heeft als energieproducerend land. Onze ligging, onze netwerken, ons agro-kenniscluster in onder andere Wageningen, onze havens, onze chemische en raffinage-industrie, onze offshore sector en enorme lap Noordzee voor de deur. Dat alles maakt ons een potentiële wereldspeler op technologieën als offshore energiewinning of bio-energie. Mits we de juiste keuzes maken en vooral: die keuzes echt langdurig volhouden. Want pionierende ondernemers moeten kunnen rekenen op een stabiel investeringsklimaat. En juist op dat punt heeft Nederland zich van zijn slechtste kant laten zien.

De afgelopen jaren hebben politieke partijen in de Tweede Kamer allemaal vanuit hun eigen beginselen en overtuigingen het energiebeleid mede vormgegeven. Allemaal…maar nooit samen. De politieke verschillen van inzicht waren daarvoor te groot, en de wil ze te overbruggen was te klein.

Daarmee is meteen hét probleem van het Nederlandse energiebeleid geschetst. Doordat de energiepolitiek ons al decennia verdeeld houdt, wordt het energiebeleid bij iedere nieuwe krachtsverhoudingen in het parlement gewijzigd. Belastingvoordelen voor duurzame energie in de jaren negentig werden geschrapt door Balkenende-I, de door het tweede Kabinet Balkenende ingestelde subsidies werden op de valreep van het derde Kabinet weer gestaakt, waarna het vierde Kabinet er met horten en stoten weer enig nieuw leven inblies. En net op het moment dat er enige continuïteit lonkt, schrapt Rutte-I de stimulering van zon en wind op zee. En bij iedere wijziging neemt de investeringszekerheid af en stagneert de vooruitgang. We lopen inmiddels in de Europese achterhoede. Ziedaar 15 jaar Nederlands energiebeleid.

Zolang het beleid bij iedere wisseling van de wacht weer totaal wordt omgegooid, blijven investeerders huiverig voor Nederland. Met bijbehorende consequenties voor innovatie, groei en werkgelegenheid. Daarom is er grote behoefte aan een energiebeleid dat duurzaam is, een energiebeleid dat de komende verkiezingen overleeft.

Er is behoefte aan een nieuw akkoord van Wassenaar, dit keer over energie. Destijds kwamen we uit de sociaal-economische impasse, nu moeten we een doorbraak bereiken in de energiepolitiek. Politieke partijen moeten samen een stabiele koers uitzetten op weg naar de door iedereen gewenste uitkomst: een duurzame energievoorziening. Alle partijen zullen daarbij iets moeten inleveren en iets van hun gading terugkrijgen.

Grote investeringen in (nu nog) dure opties als offshore wind zouden bijvoorbeeld gepaard kunnen gaan met investeringen in een aantal nieuwe kolencentrales, waarin dan – op termijn –forse hoeveelheden biomassa kunnen. Extra gaswinning – ook vanonder natuurgebieden – kan hand in hand gaan met een drastische opschaling van onze inspanningen op het gebied van groen gas, met daarbij grote kansen voor onze agrariërs en agro-industrie. De invulling van het akkoord kan vele vormen aannemen. Die gaan we hier niet eenzijdig invullen. Wij maken hier duidelijk is dat wij bereid zijn om de sprong te wagen. Weg van de politieke puntenlijstjes, uit de loopgraven, voorbij de schaduw. We hopen dat andere partijen hetzelfde willen doen. Omwille van een gezamenlijke duurzame toekomst.

Job Cohen en Diederik Samsom

De Europese Week van de duurzame energie 2011 moet de bevolking, het bedrijfsleven en de overheid in Europa warm maken voor energiezuinige oplossingen. Duurzame energie, die wordt opgewekt met zonlicht, windkracht, waterkracht of biomassa, voorziet in iets meer dan 10% van de energiebehoefte van de Europese Unie.Sinds 2005 probeert de Europese Week van de duurzame energie de ontwikkeling ervan te stimuleren en duidelijk te maken dat iederereen zijn steentje kan bijdragen om het energieverbruik te verlagen.

• Tussen 11 en 15 april worden er in 43 Europese landen meer dan 600 evenementen georganiseerd met in totaal ongeveer met ongeveer 30 000 deelnemers. Dit jaar ligt het accent op energie-efficiëntie en duurzame energie.
• In het Zweedse Örebro gaan bijvoorbeeld de winnaars van een quiz naar huis met energiezuinige prijzen.
• In het Spaanse Albacete leert een lokaal adviesbureau je hoe je tot 15% benzine kunt besparen.
• In Parijs wordt er tijdens een “groen aperitief” gediscussieerd over de rol van ondernemers in de economie en bij de bescherming van het milieu.
• In Brussel vindt het grootste evenement over duurzame energie plaats. Politici en vertegenwoordigers van de wereld van de wetenschap en de industrie komen daar bijeen voor allerlei conferenties en tentoonstellingen, onder meer rond het verbeteren van de energieprestaties van gebouwen en het milieuvriendelijker maken van de Europese industrie. De hoofdstad van Europa heeft een beloning in petto voor de meest ambitieuze en innoverende projecten: zes ervan krijgen van de Europese Commissie de Europese prijs voor duurzame energie. Een van de prijswinnaars van 2010 was een programma waarmee het energieverbruik van de scholen in Boedapest met 40% is verlaagd.

Al deze inspanningen moeten ertoe bijdragen dat de Europese Unie haar doelstellingen voor 2020 haalt, namelijk 20% minder uitstoot van broeikasgassen, 20% van de energiebehoefte opwekken met duurzame energie en een 20% lager energieverbruik.

In Groningen kwamen vandaag, als bijdrage aan de Europese Week van de Duurzame Energie HKB stedenbouwkundigen, Esthericon en ROiD bij elkaar om de eerste stap in het onderzoek Duurzaamheid is Bullshit te bediscussiëren. En dat er nog flink wat werk aan de winkel is werd tijdens dit overleg nog maar eens onderstreept.

In Nederland is nu slechts 9% van de in Nederland geproduceerde elektriciteit voorkomt uit hernieuwbare bronnen, zoals wind, water en zon. De productie van biomassa op landbouwbedrijven is goed voor slechts 0,5 % van de totale energieproductie in Nederland. Willen we de Europese doelstelling van 20% duurzame opgewekte energie in 2020 halen dan zullen we op alle fronten aan de bak moeten. Wanneer wel de mest van alle koeien in Nederland benutten voor vergisting van biogas kan deze 0,5% worden verhoogd naar 2,2 % van de totale energieproductie. Wanneer we dan ook nog eens de uitwerpselen van alle varkens, kippen en homo sapiens gaan omzetten in biogas dragen we met zijn allen toch een substantieel deel bij aan de Europese energie doelstellingen!